حذف دی اکسید کربن و سایر گازهای اسیدی یک مرحله حیاتی در پردازش گاز طبیعی، تصفیه گاز سنتز و چندین عملیات تولید شیمیایی است. از آنجایی که تاسیسات صنعتی به دنبال راه هایی برای بهبود کارایی تصفیه گاز و مدیریت هزینه های عملیاتی هستند، حلال های جذب فیزیکی به گزینه ای مهم برای ارزیابی تبدیل شده اند. پلی اتیلن گلیکول دی متیل اتر یکی از این حلال ها است، به ویژه در فرآیندهای طراحی شده برای حذف CO2 و سولفید هیدروژن از جریان های گاز.
اما آیا برای هر پروژه کربن زدایی مناسب است؟ پاسخ به ترکیب گاز خوراک، فشار عملیاتی، اهداف تصفیه و طراحی سیستم جذب و بازسازی بستگی دارد.
1. درک نقش پلی اتیلن گلیکول دی متیل اترپلی اتیلن گلیکول دی متیل اتریک حلال مبتنی بر پلی اتر است که در تصفیه گاز صنعتی استفاده می شود. معمولاً با فرآیندهای جذب فیزیکی همراه است، که در آن اجزای گاز اسیدی به جای حذف در ابتدا از طریق یک واکنش شیمیایی، در حلال مایع حل می‌شوند.این تمایز هنگام انتخاب یک حلال گوگرد زدایی یا یک حلال برای حذف دی اکسید کربن مهم است. جذب فیزیکی به شدت تحت تاثیر فشار جزئی گاز، دمای عملیاتی و حلالیت اجزای هدف در مایع انتخاب شده است.در شرایط فرآیند مناسب، حلال می تواند CO2، سولفید هیدروژن و برخی دیگر از اجزای گاز ناخواسته را جذب کند. حلال بارگذاری شده متعاقباً بازسازی می شود و به آن اجازه می دهد تا به مرحله جذب بازگردد.
2. چرا آن را برای حذف CO2 در نظر بگیرید؟
یکی از دلایلی که اپراتورهای صنعتی این ماده را ارزیابی می کنند، توانایی آن در پشتیبانی از جذب فیزیکی گاز اسیدی است. تحت شرایط فشار و دمای مناسب، می‌تواند مسیر مؤثری برای کاهش غلظت گاز اسیدی بدون تکیه بر همان مکانیسم واکنشی که توسط سیستم‌های جذب شیمیایی معمولی استفاده می‌شود، فراهم کند.نکته دیگر بازسازی حلال است. بسته به پیکربندی فرآیند و ترکیب گاز، سیستم‌های جذب فیزیکی ممکن است فرصت‌هایی را برای کاهش نیازهای انرژی بازسازی ارائه دهند. با این حال، مصرف واقعی انرژی باید از طریق محاسبات فرآیند ارزیابی شود نه اینکه از نوع حلال به تنهایی در نظر گرفته شود.نوسانات کم یکی دیگر از ویژگی های مفید است. این می تواند به محدود کردن تلفات حلال در حین کارکرد عادی کمک کند، اگرچه حباب گاز، شرایط عملیاتی و طراحی تجهیزات هنوز بر مصرف کلی تأثیر می گذارد.برای گیاهانی که جریان‌های حاوی CO2 و ترکیبات گوگردی را مدیریت می‌کنند، ارزیابی یک حلال گوگردزدایی مناسب نیز ممکن است به ساده‌تر کردن انتخاب یک رویکرد تصفیه گاز اسیدی یکپارچه کمک کند.
3. آیا برای هر پروژه تصفیه گاز مناسب است؟
نه لزوما. حلال‌های فیزیکی معمولاً زمانی جذاب‌تر می‌شوند که گازهای اسیدی هدف دارای فشار جزئی به اندازه کافی بالا باشند. در کاربردهای کم فشار یا سیستم‌هایی که نیاز به حذف CO2 بسیار عمیق دارند، فناوری‌های جایگزین یا فرآیندهای ترکیبی ممکن است مناسب‌تر باشند.
قبل از انتخاب پلی اتیلن گلیکول دی متیل اتر، مهندسان باید موارد زیر را بررسی کنند:
- ترکیب گاز خوراک و فشار عملیاتی کل.
- غلظت CO2 و H2S در ورودی.
- مشخصات گاز خروجی مورد نیاز
- دمای جذب و سرعت گردش حلال
- شرایط بازسازی و مصرف انرژی.
- محتوای آب و آلاینده های بالقوه در جریان خوراک.
این پارامترها تعیین می کنند که آیا یک فرآیند جذب فیزیکی می تواند نیازهای فنی و اقتصادی پروژه را برآورده کند یا خیر.
4. کیفیت محصول و ملاحظات تدارکات
کیفیت حلال عامل دیگری است که نباید از آن غافل شد. تغییرات در ترکیب، توزیع وزن مولکولی، محتوای رطوبت و ناخالصی‌ها ممکن است بر عملکرد فرآیند و قوام عملیات تأثیر بگذارد.هنگام تهیه یک حلال گوگردزدایی، خریداران باید COA، TDS و SDS فعلی را درخواست کنند. مشخصات محصول تامین کننده باید با الزامات سیستم تصفیه گاز موجود مقایسه شود.برای پروژه های جدید، ارزیابی آزمایشگاهی و تست سازگاری فرآیند قبل از انجام خریدهای با حجم بالا توصیه می شود.
5. انتخاب حلال مناسب
پلی اتیلن گلیکول دی متیل اترمی تواند یک گزینه عملی برای حذف CO2 صنعتی و تصفیه گاز اسیدی در زمانی که شرایط عملیاتی با فناوری جذب فیزیکی سازگار باشد.
برای خریدارانی که حلال گوگرد زدایی را ارزیابی می کنند، قابل اعتمادترین رویکرد ارزیابی شرایط واقعی گاز خوراک، اهداف تصفیه، مشخصات حلال و هزینه های عملیاتی بلندمدت با هم است. انتخاب یک حلال بر اساس نیازهای فرآیند به جای قیمت به تنهایی می تواند به پشتیبانی از عملیات تصفیه گاز پایدار و کارآمد کمک کند.
تماس: کارولین
تلفن: +86 18053337672
ایمیل: xima05@ximachem.com